



نوشته شده توسط دکتر رضایی
استعمال دخانيات يک پديده زيان بخش براي سلامت عمومي است و در حقيقت مي توان آن را مهم ترين آسيب براي سلامت عمومي دانست.
هزينه هاي بهداشتي (سلامتي) سيگار کشيدن نه تنها در کشورهاي توسعه يافته بلکه در کشورهاي در حال توسعه نيز بالاست. با توجه به اين حقيقت که زيان هاي سلامتي ناشي از سيگار به موازات گسترش مصرف سيگار بيشتر مي شود، تعجب آور نيست که بگوييم بيماري هاي ناشي از دود سيگار در کشورهاي در حال توسعه شايع تر است ، چرا که شيوع مصرف سيگار در اين کشورها در حال افزايش است.

سيگار کشيدن از طريق مکانيسم هاي متعددي سبب بيماري مي گردد. دود سيگار محتوي بيش از 4000 ماده است و مطالعات دقيق سم شناسي روي تعداد نسبتاً کمي از سموم بالقوه انجام شده است. بعض سموم در گياه تنباکو وجود دارند؛ تعداد ديگري از سموم در حين عمل آوري و اضافه کردن مواد شيميائي خوش بو کننده و مزه آور به برگ هاي تنباکو و عده اي در اثر تجزيه حرارتي (pyrolysis) تنباکوي بعمل آمده، ايجاد مي شوند.
دود تنباکو شامل موادي است که مي توانند سبب گسيختگي dna و جهش ها ژني شوند. به علاوه اين مواد مي توانند به پروتئين ها و چربي هاي سلولي بچسبند و آنها را جدا کنند. به دليل تنوع سموم، تعدد اجزاء بيوشيميايي و سلولي که مي توانند با آنها وارد عمل شوند، و گوناگوني قابليت هاي افراد، آثار بيماري ناهمگون دود سيگار تعجب برانگيز نيست.

از ميان شايع ترين بيماري هايي که با استعمال دخانيات در ارتباط است، بيماري هاي آترواسکلروز قلبي-عروقي، سرطان ها، بيماري هاي مزمن ريه، حملات مغزي و ... هستند.
سيگار کشيدن يک عامل خطر اصلي براي ايجاد بيماري هاي قلبي– عروقي است. در حقيقت، تأثير سيگار از نظر ميزان، مشابه دو عامل خطر اصلي ديگر، يعني فشار خون بالا و افزايش کلسترول خون است.
سيگار کشيدن با مکانيسم هاي مختلفي مي تواند سبب ايجاد بيماري هاي قلبي مزمن گردد:
شامل:
تاثير سيگار در ايجاد بيماري هاي قلبي-عروقي ، مشابه دو عامل خطر اصلي اين بيماري يعني فشار خون بالا و افزايش کلسترول خون است.
عضله قلب تنها زماني سالم باقي مي ماند که يک جريان خون کافي توسط شريان هاي کرونر به آن برسد.

در طي سال هاي زندگي و به عنوان قسمتي از فرآيند طبيعي پيري، اين عروق تدريجاً به علت فرآيند دژنراتيو ديواره ا شان تنگ مي شود. در سيگاري ها اين فرآيند بسيار سريع تر از افراد طبيعي پيشروي مي کند. به طور مکرر خون جريان يابنده از خلال اين عروق تنگ ناگهان لخته مي گردد (ترومبوز کرونر) و سبب آسيب جدي به عضله قلب مي شود. لخته شدن خون در عروق کرونر علت شايع مرگ در مردان و زنان 64- 35 ساله است.
بيماري عروق کرونر با تعداد سيگارهاي کشيده شده، درجه استنشاق و سن شروع سيگار کشيدن در ارتباط است. هم چنين سيگار کشيدن غيرفعال در افراد مبتلا به آنژين صدري مي تواند زمينه ساز حمله گردد.
با کنار گذاشتن سيگار، خطر بيماري هاي عروق کرونر کاهش مي يابد و بعد از حدود سه سال از ترک، خطر مرگ ناشي از اين بيماري تقريباً مانند غيرسيگاري هاست. ادامه سيگار کشيدن بعد از يک حمله قلبي ، شانس بيمار را براي حمله دوم افزايش مي دهد.

بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی پیامبران درزمینی به مساحت 27000 مترمربع با زیر بنای 33000مترمربع درسال 1368 هجری شمسی پی ریزی گردید و در سال 1379 هجری شمسی مورد بهره…
MORE