



نوشته شده توسط دکتر رضایی
فهرست
در مورد این مقاله:
بیماری عروق محیطی چیست؟
این بیماری باعث بروز چه علائمی میشود؟
چرا بیماری عروق محیطی میگیریم؟
آیا بیماری بدتر میشود؟
چه کاری برای کمک به خودم میتوانم انجام دهم؟
پزشکم چه کاری برای کمک به من انجام خواهد داد؟
چه عواملی باعث بروز بیماری میشود؟
سخن آخر
دربارهی این مقاله:
اگر هنگام پیاده روی در مسافتهای طولانی در پشت پاها، رانها و باسن خود درد احساس میکنید، احتمالاً پزشکتان به شما خواهد گفت که به بیماری عروق محیطی مبتلا شدهاید. (PAD یا لنگی متناوب) (Claudication از ریشهی لاتین کلمهای گرفته شده که به معنی لنگیدن است و intermittent به معنی این میباشد که به صورت مداوم قطع و وصل میشود).
لنگش متناوب یکی از علائم بیماری عروق محیطی میباشد.

این مقاله شرح میدهد:
چه چیزهایی باعث بروز بیماری عروق محیطی میشود؟
و چه کارهایی باید انجام دهید تا از بدتر شدن بیماری جلوگیری کنید؟
بیماری عروق یا سرخرگهای محیطی چیست؟
این بیماری شامل شرایطی میشود که سرخرگهای شما را تحت تأثیر قرار میدهد. سرخرگها، رگهایی هستند که خون سرشار از اکسیژن را به تمام نقاط بدن میرسانند.
بیماری سرخرگهای محیطی به دلیل رسوب چربی و کلسیم در دیوارهی رگها ایجاد میشود. به این روند تصلب شرائین گفته میشود و به ماده چرب آتروما گفته میشود.

این بیماری در هر یک از سرخرگهای بدن می تواند روی دهد. در بعضی افراد سرخرگهای پا گرفتار میشوند. . در این حالت رگهای پا بقدری تنگ میشود که نمیتواند خون سرشار از اکسیژن را به پاها برساند. بیماری سرخرگهای محیطی میتواند سرخرگهایی مانند آئورت شکمی، سرخرگهای گردنی (caratid arteries که در گردن قرار دارند)، عروق لکنی (داخل لگن خاصره) را هم گرفتار کند.
وجود آتروما میتواند باعث ایجاد لختهی خون گردد که ممکن است باعث گرفتگی کامل رگ گردد.

اشخاصی که به بیماری عروق محیطی مبتلا هستند بسیار مستعد گرفتگی در سرخرگهای سایر نقاط بدن نیز میباشند. اگر گرفتگی در عروق کرونر (عروقی که خون سرشار از اکسیژن را به عضلات قلب میرساند) اتفاق بیفتد درد و ناراحتی در ناحیهی قفسهی سینه احساس خواهد شد. به این حالت گرفتگی قفسهی صدری گفته میشود.

اگر بافت آتروما در عروق کرونر باعث تنگی شود میتواند باعث بروز حملهی قلبی گردد. اگر سرخرگهایی که در گردن هستند گرفتار شده باشند، ممکن است در خون رسانی به مغز اختلال ایجاد شده و باعث بروز سکتهی مغزی گردد.
علائم تنگی عروق محیطی:
عمومیترین نشانهی بیماری عروق محیطی ، احساس درد در عضلانه ساق پا، رانها، باسن هنگام پیاده روی یا ورزش می باشد.
به این حالت لنگی متناوب گفته میشود و زمانی اتفاق میافتد که پاها به اندازهای که لازم دارند خون سرشار از اکسیژن دریافت نمیکنند. کم کردن حرکت و یا متوقف کردن کاری که در حال انجام آن هستید، نیاز پا به خون را کاهش میدهد و این به آن معنی است که درد تسکین پیدا میکند و شما میتوانید به راه رفتن ادامه دهید.
در مورد نقاطی که احساس درد می کنید با پزشکتان صحبت کنید. این کار میتواند کمک کند تا پزشک تشخیص دهد که کدام سرخرگ آسیب دیده است، هر چند برخی افراد علائمی از خود نشان نمیدهند. زمانی که بیماری پیشرفته شده باشد دردی که احساس میکنید میتواند دائمی شده و حتی در زمان استراحت نیز وجود داشته باشد. در این حالت ممکن است برای تسکین درد مجبور شوید پاهای خود را از تحت به سمت پایین آویزان کنید. به این نوع درد، درد استراحتی میگویند و در ناحیهی انگشتان پا شدیدتر احساس میشود. اگر این مورد برای شما اتفاق افتاد به پزشکتان اطلاع دهید. اگر این نشانه را نادیده بگیرید ممکن است باعث ایجاد بیماری قانقاریا در پاهای خود شوید.
چرا بیماری عروق محیطی بروز میکند؟
سالها طول میکشد تا این بیماری ایجاد شود. مهمترین عامل خطر برای ایجاد این بیماری سیگار کشیدن است. سیگاریها بین 10 تا 16 برابر بیشتر از افراد غیرسیگاری مستعد ابتلا به این بیماری هستند و نکته اینجاست که هر چه بیشتر سیگار بکشید شدت بیماریهای عروق هم بیشتر خواهد بود.
عوامل دیگری که مربوط به شیوه زندگی است و باعث ساخته شدن آتروما میگردد عبارتند از:
برخی از افراد دارای ژنهایی هستند که باعث افزایش سطح کلسترول میگردند، این بدان معنی است که دیوارهی رگهای این افراد بیشتر قابلیت جذب کلسترول بد را دارند و این باعث باریک شدن رگ میشود.
از موارد پزشکی که میتواند به تشکیل بیماری منجر شود میتوان به فشار خون بالا و دیابت اشاره کرد.
بیماری عروق محیطی در مردان نسبت به زنان بیشتر شایع است البته این نسبت بستگی به سن فرد داشته و متغییر است و میتواند مربوط به عواملی باشد که باعث بروز این بیماری میشود، مانند سیگار کشیدن. بیماری عروق محیطی در میان افراد مسن شایعتر است و علائم بیماری معمولاً از حدود 50 تا 70 سالگی بروز میکند. اما این بیماری در افراد جوانتر هم ایجاد میشود و در صورت ابتلا خیلی سریعتر گسترش پیدا میکند.
آیا بدتر خواهد شد؟
اغلب افرادی که از لنگی متناوب رنج میبرند برای سالها علائم آن را خواهند داشت. البته این احتمال وجود دارد که بتوانند از این علائم خلاص شود و پیاده روی بدون درد داشته باشند. این کار با ایجاد تغییر در روش زندگی امکان پذیر است.
در برخی دیگر این درد بتدریج بدتر میشود. این درد میتواند در هنگام شروع پیاده روی و یا با طی کردن مسافتی کوتاه، آغاز شود.
نشانههای دیگری که نشاندهندهی بدتر شدن بیماری است عبارتست از:
اگر درد بدتر شد و یا زخم ایجاد شده بهبود پیدا نکرد سریعاً به پزشکتان اطلاع بدهید. در اشخاصی که به بیماری عروق محیطی مبتلا هستند خطر گسترش بیماری عروق کرونر و بروز بیماریهای قلبی و سکته بسیار بالاتر است.

چه کاری برای کمک کردن به خودم از دستم برمیآید؟
کارهای زیادی میتوانید انجام دهید. کمک به خویشتن از مهمترین قسمتهای درمان است.
اگر همچنان سیگار میکشید باید آن را کنار بگذارید، بسیاری از افراد ترک کردن سیگار را کار سختی میدانند اما هم اکنون راههای کمکهای زیادی ایجاد شده که شانس موقعیت را افزایش میدهد. دو نوع اصلی این مواد کمکی عبارتند از:
روش درمانی با جایگزینی نیکوتین:
در این روش برچسبها، آدامس، دونجز، قرصهای کوچک زیر زبانی، اسپری بینی و تنفسی ارائه شدهاند.
این محصولات به این منظور طراحی شدهاند که به شما کمک کنند عادت سیگار کشیدن را با کاهش دوز نیکوتین، ترک کنید. استفاده از روش نیکوتین درمانی شانس شما را در ترک کردن سیگار دو برابر افزایش میدهد و میتواند کمک بزرگی در روزهای اولیه ترک باشد.
از پزشکتان بخواهید که روشهای جایگزین نیکوتین را به شما تجویز کند. اما این محصولات بدون نسخهی پزشک هم در داروخانهها در دسترس است. اگر مشکل قلبی دارید و یا درگذشته بیماری قلبی داشتید قبل از شروع استفاده از نیکوتین درمانی حتماً با پزشک مشورت کنید.
توجه کنید زمانی که درمان با جایگزین نیکوتین را شروع کردید به طور کامل سیگار را کنار بگذارید.
باپیروپیون:
نوع دیگری از موادی است که برای کمک به ترک کردن سیگار ساخته شده است. روش کار به این صورت است که به طور مستقیم به قسمتی از مغز که اعتیاد به نیکوتین را ایجاد میکند اثر میگذارد. دورهی درمان با استفاده از این قرصها برای 8 هفته ادامه خواهد داشت. این دارود باید با تجویز پزشک مصرف شود.
روشهای دیگر
روشهایی مانند هیپنوتیزم درمانی و طب سوزنی هم وجود دارد.
گروههای ترک سیگار
متخصصینی که در این گروهها فعالیت میکنند میتوانند کمک بزرگی جهت ترغیب و راهنمایی شما برای ترک سیگار باشند. برای آشنایی با این گروهها و مراکز درمانی از پزشکتان کمک بگیرید.
عمل آنژیوپلاستی و سیگار کشیدن
بسیار مهم است که قبل از باز کردن رگ با آنژیوپلاستی سیگار کشیدن را ترک کنید. علت آنست که در افراد سیگاری احتمال بازگشت بیماری گرفتگی عروق بسیار بالاتر است.
به صورت تدریجی میزان فعالیت خود را افزایش دهید.
فعالیت بدنی منظم مانند پیاده روی به شما کمک زیادی خواهد کرد چرا که به ماهیچههای پا کمک میکند تا میزان بیشتری اکسیژن دریافت کنند و این بدان معنی است که میتوانید به تدریج مسافت طولانیتری را طی کرده و در نتیجه شرایط پاهای شما بهتر خواهد شد.
سعی کنید تا جایی که میتوانید زیاد راه بروید. تا جایی که میتوانید ناراحتی را در راه رفتن تحمل کنید، این کار باعث میشود تا شما مدت زمان پیاده روی بدون درد را افزایش دهید. این کار میتواند موجب رشد رگهای جدیدی در کنار رگهای باریک شده شود. سعی کنید هر روز مسافت طولانیتری را پیادهروی کنید تا جایی که بتوانید پنج روز در هفته و روزانه 30 دقیقه راه بروید.
فعالیت بدنی منظم همچنین باعث میشود تا میزان کلسترول HDL هم بالا برود. زمانی که در حال بهبود وضعیت پیاده روی خود هستید (و یا وقتی که پیاده روی برای شما عذاب آور است) ورزشهای دیگری هم انجام دهید. شنا ورزش بسیار مناسبی است چرا که تمام ماهیچههای بدن را از جمله ماهیچهی قلب درگیر می کند.
بعضی افراد تمایل دارند از تجهیزات ورزشی مانند دوچرخهی ثابت در خانه استفاده کنند. این روش هم برای ورزش منظم بسیار مفید است.
مواظب باشید تا پاهای خود را زخمی نکنید، چرا ممکن است منجر به قانقاریا شود. اگر به هر شکلی پاهای شما آسیب دید حتماً با پزشکتان تماس بگیرید.
اکثر بیمارستانها کلاسهای تمرینی مخصوصی را برای افرادی که مبتلا به بیماری عروق محیطی هستند تشکیل میدهند. البته باید برای حصول اطمینان از مفید بودن این کلاسها با پزشک با پرستار خود مشورت کنید چرا که ورزشهایی که انتخاب میکنید باید مناسب شرایط شما باشد.
فشار خون بالا را کنترل کنید:
میزان فعالیت بدنی خود را افزایش داده و وزن خود را کنترل نمایید. نمک را از رژیم غذایی خود حذف کنید و میزان مصرف الکل را پائین بیاورید. تمام این کارها در جهت پائین آوردن فشار خون موثر است. اگر فشار خون شما بالای 140/85 میلیمتر جیوه است، مصرف مرتب داروهایی که پزشک به شما تجویز کرده است بسیار مهم است و هر 6 ماه به طور کامل فشار خود را اندازه گیری کنید.
لازم است بسیاری از افراد از قرصهای بتابلاکر برای پائین آوردن فشار خون استفاده کنند. در گذشته نگرانیهایی که در اثر مصرف این قرصها و در پی آن افزایش درد در پاها می شد وجود داشت. هر چند که انواع جدید بتا- بلاکرها (مانند بتابلاکر کاردیوسلکیتو CarioSeletive) اثر اندکی بر روی بیماری بیماری عروق محیطی دارد. بنابراین اگر از لنگش متناوب رنج میبرید، فشار خون دارید و قرصهای بتابلاکر مصرف میکنید و مشکل فشار خون شما کنترل شده است، لازم نیست که داروی خود را عوض کنید.
از ایجاد دیابت جلوگیری کنید و یا آن را کنترل نمایید.
از هر 5 نفری که به بیماری عروق محیطی مبتلا هستند یک نفر آنها دیابت دارد. بنابراین پزشک شما با آزمایش ادرار و یا خون میزان گلوکوز شما را بررسی خواهد کرد تا مطمئن شود مشکل دیابت وجود ندارد.
اگر دیابت داشته باشید، باید آن را بسیار کنترل شده نگه دارید.
اگر چاق هستید و یا اضافه وزن دارید، وزن کم کنید:
چاقی و اضافه وزن پیاده روی را مشکل میکنند، بنابراین اگر مقداری وزن کم کنید پیاده روی برای شما آسانتر میشود. فعالیت بدنی منظم کمک بزرگی خواهد کرد. از پزشک یا پرستار خود بخواهید در مورد چگونگی کاهش وزن توصیههای به شما داشته باشند.
مواظب سطح کلسترول خون خود باشید.
بالا بودن سطح کلسترول در خون میتواند به ایجاد آتروما منجر شود. از میزان مصرف غذاهای چرب خصوصاً آنهایی که چربی اشباع شده دارند بکاهید و سعی کنید روزانه پنج وعده میوه و سبزی مصرف کنید. برخی افراد که کلسترول خون بالایی دارند لازم است که از داروهای استاتین استفاده کنند. این داروها کمک میکنند تا سطح کلسترول خون پایین بیاید و ریسک ابتلا به بیماری عروق کرونر را کاهش میدهد.
و سرانجام سعی کنید که پاهای خود را بشناسید.
با شناخت کامل از پاهایتان مشکلاتی که برای آنها پیش میآید را شناسایی خواهید کرد. این مساله خصوصاً زمانی اهمیت بیشتری خواهد کرد که عمل پیوند عروق و یا آنژیوپلاستی را بر روی پاهایتان انجام میدهید. هر زمان متوجه شدید که پاهایتان سرد میشود و یا زخمهای کوچکی بر روی آنها ایجاد میشود فوراً به پزشکتان اطلاع دهید.
از کفشهای مناسب استفاده کنید و مواظب باشید که سنگ درون پای شما نرود و یا ناخنهایتان به درون گوشت پا نرود.
سعی کنید هر روز پاهایتان را شستشو دهید و سپس آنها را خشک کنید. مراقبت از پا مخصوصاً زمانی که دیابت دارید بسیار اهمیت پیدا میکند. کفشهای طبی مناسب کمک بزرگی خواهند بود.
اگر بیماری عروق محیطی دارید لازم است که از عوامل خطر آفرینی که شرح داده شد دوری کرده و تا آنجا که میتوانید، فعالیت بدنی بیشتری انجام دهید و بسیار خوب است که در ورزشهای گروهی و برنامهریزی شده شرکت کنید.
پزشکم برای کمک به من چه کاری انجام خواهد داد؟
اگر بیماری عروق محیطی شما بدتر شد و درد زیادی را برای شما ایجاد کرد، پزشکتان شما را به یک متخصص معرفی میکند که غالباً جراع عروق خواهد بود. زمانی که به متخصص مراجعه کردید، جراح پاها و نبض آنها را کنترل میکند.
فشار خون را بر روی بازوها و مچ پا کنترل کرده و با این کار متوجه خواهد شد که چقدر خون به پای شما میرسد. برای کنترل میزان کلسترول و میزان قند خون آزمایش خون به عمل میآید. همچنین در مورد عوامل خطر آفرین مانند فشار خون و یا کلسترول بالا با شما صحبت میکنند.
همچنین ممکن است جهت تشخیص اینکه کدام رگها باریک شدهاند و یا گرفتگی دارند و میزان گرفتگی آنها چقدر است از شما آزمایشی گرفته شود. آزمایش اولترا سوند (Ultra Sound) که به اسکن داپلر (Dappler Scan) معروف است و ساختار رگها و میزان خونی که از آنها رد میشود را بررسی میکند. همچنین ممکن است آزماشی با استفاده از تردمیل (پیاده روی ثابت) بنام تست ورزش از شما گرفته شود تا حداکثر توانایی شما در راه رفتن اندازه گیری شود.
لازم است که از برخی اشخاص آنژیوگرام گرفته شود. این یک عکس اشعهی x از رگهای پای شماست. قبل از اینکه عکس اشعهی x گرفته شود، پزشک لوله ای پلاستیکی و بسیار باریک و توخالی و انعطاف پذیر را از ناحیهی کشالهی ران درون سرخرگ میفرستد. سپس رنگ مخصوصی از طریق کافند (لولهی پلاستیکی) به درون رگ ریخته میشود. این رنگ در عکس اشعهی x قابل مشاهده است. بنابراین پزشک میتواند ببیند که میزان عبور خون از میان رگها چقدر است و کجاها گرفتگی وجود دارد. چنانچه زمانی که آنژیوگرام را انجام میدهند علائم بسیار شدیدی داشته باشید احتمالا عمل پیوند عروق در پیش رو خواهید داشت.
داروها:
احتمالاً لازم است که از داروهایی به نام استاتین برای پائین آوردن سطح کلسترون خون استفاده کنید. همچنین استفاده از آسپرین و یا هر داروی ضد انعقاد دیگر برای جلوگیری از تشکیل لختهی خون لازم است. برخی از افراد برای تسکین دادن درد لنگش متناوب لازم است که دارو مصرف کنند اما برای خیلی افراد فعالیت بدنی مناسب و منظم همانند مسکنی برای درد محسوب میشود.
توصیه دربارهی ترک کردن سیگار و انجام تمرینات ورزشی:
بدون توجه به هر نوع روش درمانی که متخصصین برای شما در نظر بگیرند شما را مجبور خواهند کرد تا سیگار را ترک کنید (اگر هنوز ترک نکردهاید) همچنین به شما توصیه خواهد شد تا برنامههای ورزشی بخصوصی را اجرا کنید و رژیم غذایی خود را تنظیم کنید.
دیگر روشهای درمانی در دسترس:
اگر رگهای شما به شدت باریک شدهاند، مشاور پزشکی شما دربارهی امکان درمان از طریق آنژیوپلاستی یا پیوند رگها صحبت خواهد کرد. هر چند این روشها برای افرادی با علائم لنگش متناوب اجرا نمیشود.
آنژیوپلاستی:
اگر تواناییهای زندگی عادی شما به شدت مختل شده و یا اگر دچار درد شدید و یا دچار زخم روی پاهای خود شدهاید، به احتمال زیاد متخصص شما توصیه خواهد کرد که عمل آنژیوپلاستی را انجام دهید. هر چند اطمینان داشتن از اینکه آنژیوپلاستی روش درمانی مناسبی برای شما محسوب میشود بستگی به این دارد که کدام قسمت از رگهای پای شما باریک شده و یا دچار گرفتگی شده است. در مورد این مساله با متخصصان صحبت کنید.
آنژیوپلاستی تحت بی حسی موضعی انجام میشود. یک کاتتر (لولهی باریک و توخالی) درون یکی از رگها و غالباً از مسیر کشالهی ران و سپس به سمت پائین فرستاده میشود تا به رگهای مسدود شده برسد. سیم هدایت کننده کانتر از میان بافت باریک شدهی رگ عبور میکند. بالونی در محل باریک شده قرار داده میشود. بالون به تدریج و به آرامی باد شده و آتروما را صاف میکند. بعد از آن بالون از باد خالی شده و سپس خارج میگردد و موجب باز شدن رگ می شود. اکنون خون میتواند به راحتی عبور کند.
در سر کانتر یک بالون باد شونده وجود دارد. بالون به آرامی باد میشود. به بافت چربی رسوب شده که باعث باریک شدن رگ شده است فشار وارد کرده که در نتیجه رگ گشاد میشود. بعد از این کاتتر و بالون از جای خود خارج میشوند. گاهی اوقات لولهی توری شکل سیمی کوچکی به نام استنت (Stent) میتواند برای باز نگه داشتن رگ استفاده شود. اینکه از این لوله استفاده شود یا خیر بستگی به محل انسداد در رگ دارد.
اکثر افرادی که آنژیوپلاستی انجام میدهند نیازی به بستری شدن ندارند و این عمل سرپایی محسوب میشود.
عمل پیوند رگ (ByPass)
اگر گرفتگی در پاهای شما شدید باشد، پزشکتان در مورد عمل پیوند رگهای مسدود شده با شما صحبت خواهد کرد. روش بدین گونه است که با استفاده از رگ خونی دیگری در بدن، قسمتی از سرخرگ که باریک یا مسدود شده است را دور میزنند. این یک عمل بسیار پیشرفته است که تحت بیهوشی کامل صورت گرفته و به بستری شدن در بیمارستان بین 8 تا 10 روز نیاز دارد و رگی که برای پیوند انتخاب میشود میتواند مصنوعی و یا یکی از رگهای بدن خودتان باشد و این بستگی به آن دارد که انسداد در کجا رخ داده است.
عمل پیوند رگ فقط زمانی پیشنهاد میشود که روشهای درمانی دیگر جواب نداده باشد. در مورد خطرات و مزایای این عمل با شما صحبت خواهد شد.

میزان موفقیت در آنژیوپلاستی و عمل پیوند رگ
در ادامهی مطلب آمار موفقیت در آنژیوپلاستی و استنت و عمل پیوند ارائه میشود. آمار موفقیت با توجه به مکان قرار گرفتن سرخرگ (شکمی یا رانی) متفاوت است. به طور کلی آمار نشان میدهد که میزان موفقیت در عمل پیوند عروق بیشتر از آنژیوپلاستی همراه با استنت است. هر چند که مزیت آنژیوپلاستی این است که عمل پیچیدهای نبوده و نسبت به عمل پیوند عروق سختی کمتری دارد و میتوان چندین بار آن را تکرار کرد.

آمار موفقیت در آنژیوپلاستی همراه با استنت و پیوند عروق
موفقیت در اینجا به این معنی است که مشکل با آنژیوپلاستی یا پیوند برطرف گردیده و علائم بیماری کاملاً از بین رفته است. درصدهایی که در زیر میآید نشان دهنده این است که از هر 100 نفر که عمل را پشت سرگذاشتهاند چند نفر هنوز هیچ گونه علائمی مبنی بر بازگشت بیماری از خود نشان ندادهاند. (این آمار بعد از 3 تا 5 سال بعد از عمل میباشد)
|
|
میزان موفقیت بعد از 3 سال |
میزان موفقیت بعد از 5 سال |
|
آنژیوپلاستی همراه با استنت |
|
|
|
در سرخرگهای لگنی |
74% |
72% |
|
در سرخرگهای پا بالای زانوها |
51% |
48% |
|
عمل پیوند عروق |
|
|
|
در سرخرگهای شکمی و لگنی |
85% |
85% |
|
در سرخرگهای پا بالاتر از زانوها |
80% |
80% |
بیماری عروق محیطی چه خطرهایی را در پی دارد؟
اکثر افرادی که بیماری عروق محیطی دارند انواع دیگری از بیماریهای عروقی را نیز دارا میباشند مانند بیماری عروق کرونر (گرفتگی صدری یا حملهی قلبی)
اکثر افرادی که دیابت دارند مستعد بروز بیماریهای عروقی هستند. اگر هنگام ورزش، دچار درد سینه شده، یا اگر دچار خواب رفتگی، بی حسی در یک قسمت از بدن خود شدید یا هنگام صحبت کردن نفس شما به شماره افتاد و یا بینایی شما در یک چشم کاهش پیدا کرد، حتماً به پزشک مراجعه کنید.اینها میتواند علائم ابتدایی بروز بیماری عروق کرونر و یا حملهی قلبی باشد.
یکی دیگر از بیماریهایی که به بیماری عروق محیطی وابستگی دارد بیماری آنوریسم آئورتی است که در آن قسمتی از رگ دچار گشاد شدگی میشود. زمانی که پزشک یا جراح نواحی شکم شما را معاینه میکند به دنبال حس کردن این برجستگیهاست و ممکن است شما را برای تست اولتراساند بفرستد. اگر آنوریسم آئورتی در شما تشخیص داده شود هر 6 ماه تا 12 ماه باید اسکن اولتراساند از شما گرفته شود.
اکثر این آنوریسمهای آئورتی آنقدر کوچک هستند که هیچگونه عوارضی از خود نشان نمیدهند اگرآنوریسم آئورتی دارید لازم است که سطح فشار خون و کلسترول خود را کنترل کنید. سیگار کشیدن را کنار گذاشته و اگر دیابت دارید سطح قند خون را کنترل نمایید.
اگر آنوریسم آئورتی بزرگ شود، ممکن است منجر به درد یا پارگی در رگ گردد. اگر پارگی در رگ رخ دهد موقعیت اضطراری پزشکی(اورژانس) رخ داده که نیاز به عمل جراحی فوری دارد. احتمال بزرگ شدن آنوریسم بسیار کم است اما اگر اینگونه شد جراح عروق به شما پیشنهاد خواهد کرد که رگ ترمیم شود. این ترمیم شامل وارد کردن یک لوله به آئورت در محلی که تورم صورت گرفته است میشود. خطرات و مزایای این عمل بستگی به محل و میزان تورم دارد. اگر نیاز به عمل داشته باشید جراح در مورد خطرات با شما صحبت خواهد کرد.
قطع کردن پا
احتمال قطع کردن پا بسیار اندک است اما اگر سیگاری باشید این احتمال افزایش پیدا میکند. قطع کردن پا آخرین راه حل بوده و فقط در شرایطی انجام میشود که گرفتگی رگها بقدری شدید باشد که خطر بروز قانقاریا در پا وجود داشته باشد و درمانهای دیگر هم به نتیجهنرسیده باشد.
سخن آخر
اگر به بیماری عروق محیطی مبتلا هستند، احتمال بروز بیماری عروق کرونر در شما بالاتر است. برای کاهش دادن این خطر و بهبود علائم بیماری عروق محیطی مانند گرفتگی عروق پا لازم است که روش زندگی خود را تغییر دهید. این بدان معنی است که به نصیحتهای زیر عمل کنید:
برای افرادی که بیماری پیشرفته دارند عمل جراحی پیوند و یا آنژیوپلاستی مناسبتر است.
بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی پیامبران درزمینی به مساحت 27000 مترمربع با زیر بنای 33000مترمربع درسال 1368 هجری شمسی پی ریزی گردید و در سال 1379 هجری شمسی مورد بهره…
MORE