نوشته شده توسط دکتر رضایی
Dobutamine HCI دوبوتامین
Dobutrex. posiject. Dobuject
مصرف در حاملگی: B
گروه دارویی – درمانی: آدرنرژیک - اینوتروپیک
For info: 12.5 mg/mL، 20 mL : اشکال دارویی
فارماکوکیتنیک- دینامیک، مکانیسم اثر
این دارو عامل اینوتروپیک مستقیم الاثر است. دوبوتامین در مرحله ی اول برگیرنده های 1 ß آدرنرژیک اثر می کند و اثر مختصری بر گیرنده های 2 ß وα دارد. دوبوتامین با تحریک مستقیم گیرنده های 1 ßقلب موجب افزایش انقباض عضله ی قلب و حجم ضربه ای شده و بدین ترتیب برون ده قلبی افزایش می یابد. جریان خون کرونری و مصرف اکسیژن به وسیله ی عضله ی قلب به دلیل افزایش قدرت انقباضی قلبی افزایش می یابد. دوبوتامین اثر کمی بر مقاومت عروق سیستمیک دارد.
دوبوتامین پیش بار قلب را کاهش می دهد و هدایت گره ی AV را تسهیل می کند. افزایش جریان خون کلیوی و افزایش ادرار بیشتر از آنکه به آثار دوبامینرژیک دارو مربوط باشد نتیجه افزایش برون ده قلبی است.
دوبوتامین در کبد به متابولیت های غیر فعال، متابولیزه می شود. نیمه عمر آن در حدود 2 دقیقه است. شروع اثر دارو پس از 2-1 دقیقه ظاهر می شود. اگر سرعت آنفوزیون آهسته باشد تا 10 دقیقه نیز ممکن است طول بکشد. طول مدت اثر دارو کمتر از 5 دقیقه و دفع متابولیت های دارو از راه کلیوی است.
مصرف بر حسب اندیکاسیون
*افزایش قدرت انقباضی قلب در نارسایی حاد قلب به دنبال MI، شوک کاردیوژنیک، شوک سپتیک، جراحی های قلب
نکته: در صورتی که فشار خون سیستولی ≥ mmHg90 باشد دوبوتامین استفاده می شود.
نکته: دوز دوبوتامین هیدروکلراید بر پایه ی دوبوتامین آن تعیین می شود.
نکته: دربیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی که پاسخ بطنی سریع دارند، قبل از شروع درمان با دوبوتامین ابتدا دگوکسین به بیمار تجویز می شود.
نکته: ویال دوبوتامین رقیق شود و حجم آن حداقل به 50 سی سی رسانده شود. از محلول های دکستروز 5% و کلریدسدیم 45/0%، دکستروز5% و کلرید سدیم 9/0%، دکستروز10% رینگرلاکتات، دکستروز5% در رینگرلاکتات و کلرید سدیم9/0% می توان برای رقیق کردن دوبوتامین استفاده کرد.
نکته: غلظت محلول انفوزیون دوبوتامین نباید بیش تر از mg/mL5 باشد.
° بزرگسالان: دوز اولیه mcg/Kg/min5/2 است که به صورت وریدی انفوزیون می شود. سپس هر 10-5 دقیقه بر میزان آن افزوده شده و معمولاً به حد mcg/Kg/min 15-10رسانده می شود. تا وقتی که ضربان قلب بیش از 15-10% افزایش نیافته باشد، می توان دوز دوبوتامین را افزایش داد. در CHF مقاوم و شوک کاریوژنیک تا mcg/Kg/min25هم تجویز می شود. حداکثر دوز آن mcg/Kg/min40 است.
) Martindalc2005 ، facts 2006، Harrison 2005 (
° نوزادان: mcg/Kg/min20-2 آنفوزیون می شود.
° کودکان بزرگتر: دوز مشابه بزرگسالان تجویز می شود.
(Nelson 2004)
* مصارف جانبی: ° استرس الکتروکاردیوگرافی به عنوان جایگزین آزمون ورزش برای تشخیص ایسکمی مخفی: از محلول mg/mL 1 و mcg/Kg/min 5 انفزویون می شود و به فواصل 8 دقیقه هر بار mcg/Kg/min 5 به دوز آن افزوده می شود تا حداکثر به دوز mcg/Kg/min20 برسد. ECG بیمار نیز بطور مداوم کنترل می شود و در صورت مشاهده آرتیمی، پایین افتادگی واضح ST یا عوارض جانبی دیگر تجویز دارو قطع می شود. ° استرس اکوکاردیوگرافی: افزایش قدرت انقباض قلب در زمان کاتتریزاسیون قلبی کودکانی که دچار بیماری مادرزادی قلب هستند.( mcg/Kg/min5/7-2 به مدت 10 دقیقه انفوزیون می شود.)
)facts 2006، Harrison 2005،Martindalc2005،Martindalc2005(
موارد منع مصرف و احتیاط
دوبوتامین درصورت حساسیت به دارو یا وجود تنگی هیپرتروفیک ایدیوپاتیک تحت آئورتی (IHSS) منع مصرف دارد.
برای بیمارانی که سابقه هیپرتانسیون دارند، با احتیاط تجویز شود. این دارو ممکن است باعث انقباض بیش از اندازه عروق شود.
بی خطر بودن مصرف دوبوتامین طی دوره های بارداری و شیردهی و برای کودکان ثابت نشده است.از آنجایی که دوبوتامین باعث تسهیل هدایت دهلیزی بطنی می شود، در صورت وجود فیبریلاسیون دهلیزی احتمال افزایش سرعت انقباضات بطنی وجود دارد.
پیش از آغاز درمان با دوبوتامین، لازم است هیپوولمی یا اختلال الکترولیت درمان شود.
دوبوتامین در صورت وجود انسداد مکانیکی همچون سختی شدید دریچه آئورت بی تأثیر خواهد بود. درباره بی خطر بودن مصرف دوبوتامین به دنبال سکته قلبی اطمینان کامل وجود ندارد. به طور کلی هر دارویی که قدرت انقباضی و سرعت ضربان قلب را افزایش دهد باعث تشدید ایسکمی می شود.
تداخلات مهم
° دارویی: 1) بتابلاکرها ممکن است تأثیر دوبوتامین را خنثی کنند. از تجویز این داروها باهم خودداری کنید. 2) بتیلیوم ممکن است اثر دوبوتامین برگیرنده های سمپاتیک را تقویت و آرتیمی ایجاد کند. 3) با مصرف داروهای بیهوش کننده و دوبوتامین احتمال بروز آرتیمی بطنی افزایش می یابد. 4) داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ممکن است اثر تنگ کنندگی عروق ناشی از دوبوتامین را تشدید کنند. 5)گوانتیدین و برخی داروهای اکسی توسیک ممکن است تأثیر دوبوتامین را تقویت کنند و باعث بروز هیپرتانسیون شدید شوند. 6) مصرف همزمان با نیتروپروساید می تواند سبب افزایش برون ده قلبی و کاهش فشار گوه ای ریه شود. 7) داروهای بیهوش کننده استنشاقی هیدروکربنی می توانند در مصرف هم زمان با دوبوتامین سبب تحریک آرتیمی های بطنی شوند. در این موارد باید ECG بیمار به دقت پایش شود.
° آزمایشگاهی: مورد خاصی مطرح نبوده است.
عوارض جانبی
º شایعترین: افزایش سرعت ضربان قلب
º مهم ترین: هیپرتانسیون، حملات آسم، آنافیلاکسی
º سایر عوارض: انقباضات نابجای عضله قلب، هیپرتانسیون (که اغلب با کاهش دوز یا قطع انفوزیون دوبوتامین به سرعت رفع می شود)، انقباضات نارس بطنی (این عارضه وابسته به دوز است و در 5 درصد بیماران مصرف کننده دوبوتامین گزارش شده است)، تهوع، سردرد، درد آنژینی، تپش قلب، کوتاهی نفس.
ممکن است در صورت خروج دارو از رگ التهاب و فلبیت در محل تزریق روی دهد.
مصرف در دوران بارداری و شیردهی
دوبوتامین برای خانم های باردار تجویز نشده است. درباره امکان ترشح آن در شیر مادر اطلاعات کافی وجود ندارد. بنابراین طی دوران بارداری و شیردهی با احتیاط تجویز شود.
مسمومیت و درمان
علائم مسمومیت با دوبوتامین عبارتند از:
تغییرات شدید فشارخون، تهوع، استفراغ، لرزش، اضطراب، تپش قلب، سردرد، کوتاهی نفس، درد آنژینی، ایسکمی عضله قلب، فیبریلاسیون یا تاکی کاردی بطنی.
جهت درمان، سرعت آنفوزیون دوبوتامین را کند کنید یا تزریق آن را موقتاً قطع کنید. مسیر هوایی بیمار را باز نگهدارید. اکسیژن کافی به بیمار برسانید. تاکی آرتیمی بطنی شدید را می توان به خوبی با پروپرانول یا لیوکایین درمان کرد.
توجهات پزشکی - پرستاری
1) پیش از آغاز درمان ، اختلالات آب و الکترولیت بیمار را درمان کنید. دارو ممکن است غلظت پتاسیم سرمی را کاهش دهد. 2) وضعیت الکتروکاردیوگراف، فشار خون، وضعیت قلبی، حجم برون ده ادراری و فشار مویرگ های ریه را به صورت مرتب تحت نظر داشته باشید. 3) پیش از آغاز درمان با دوبوتامین هیپوولمی بیمار را درمان کنید. 4) در مبتلایان به فیبریلاسیون دهلیزی، پیش از تجویز دوبوتامین، بیمار را با دیگوکسین تحت درمان قرار دهید. 5) هنگام تزریق از ورید مرکزی(همراه سوند) با یک ورید بزرگ محیطی استفاده کنید. 6) دارو را می توان با محلول های نمکی، قندی یا رینگرلاکتات رقیق کرد. حداکثر غلظت محلول آماده برای تزریق، نباید از 5 میلی گرم در میلی لیتر بیشتر باشد. 7) مراقب باشید هنگام تزریق، دارو از ورید خارج نشود در غیر این صورت ممکن است در محل تزریق التهاب روی دهد. 8) این دارو با داروهای دیگری چون هپارین، هیدروکرتیزون، سفازولین، سفالوتین، پنی سیلین،آتاکرینات سدیم ناسازگار است. 9) دارو در محیط های قلیایی تخریب می شود. آن را با بی کربنات سدیم مخلوط نکنید. 10) محلول آماده شده تا 24 ساعت قابل استفاده است. 11) ممکن است اکسید شدن دارو باعث تغییر رنگ مختصر محلول آماده شده شود. در صورتی که از زمان آماده شدن محلول بیش از 24 ساعت نگذشته باشد، این تغییر به معنای از دست رفتن خاصیت دارویی محلول نیست. 12) جهت جلوگیری از بروز فلبیت، در دفعات مختلف محل تزریق وریدی را جابه جا کنید.
آموزش بیمار- خانواده
1) از بیمار بخواهید در صورت احساس سردرد یا کوتاهی نفس، مورد را گزارش دهد.
شرایط نگهداری
دردمای 15 تا 30 درجه سانتی گراد نگهداری شود.
بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی پیامبران درزمینی به مساحت 27000 مترمربع با زیر بنای 33000مترمربع درسال 1368 هجری شمسی پی ریزی گردید و در سال 1379 هجری شمسی مورد بهره…
MORE
