نوشته شده توسط دکتر رضایی
پگ اینترفرون آلفا- 2a
Paginterferon alfa-2a
Pagays
مصرف در حاملگی: C
گروه دارویی- درمانی: اینتر فرون آلفا، درمان هپاتیت C
اشکال دارویی:
Inj: 180 mcg/0.5mL , 180 mcg/mL
فارماکوکنتیک- دینامیک، مکانیسم اثر:
این دارو فرم نوترکیبی اینترفرون آلفا- 2a است که به گیرنده های ویژه ای در سطح سلول متصل شده و با برقراری آبشاری از واکنش های پروتئینی، موجب تسریع نسخه برداری ژن می شود. اعمال نهایی دارو به صورت منع تکثیر ویروس در سلول های آلوده، مهار تکثیر سلولی و تنظیم ایمنی است و می تواند تولید پروتئین های موثر بر این روند را تحریک کند.
حداکثر غلظت سرمی دارو پس از 96-72 ساعت از تجویز حاصل می شود. متوسط کلیرانس دارو در یک فرد سالم ml/h 94 است. نیمه عمر دارو در بیماران به طور میانگین 80 ساعت است.
کلیرانس دارو در نارسایی کلیوی پیشرفته 45-25% کاهش می یابد.
مصرف بر حسب اندیکاسیون:
درمان هپاتیت C مزمن
به تنهایی یا در ترکیب با ریباویرین.
بزرگسالان: در درمان تک دارویی، mcg180 از دارو یک بار در هفته به مدت 48 هفته به صورت تزریق زیرپوستی در شکم یا ران.
برای درمان ترکیبی به همراه ریباویرین نیز از دوز mcg180 استفاده می شود ولی دوز ریباویرین براساس ژنوتیپ ویروسی متغیر است
|
ژنوتیپ |
دوز پگ اینترفرون |
دوز ریباویرین |
مدت |
|
ژنوتیپ 1 و 4 |
mcg180 |
<75kg=1000mg
|
48 هفته |
|
ژنوتیپ 2 و 3 |
mcg180 |
mg800 |
24 هفته |
اطلاعات درباره دوزاژ درمانی برای ژنوتیپ های 5 و 6 ناکافی است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
منع مصرف: در حساسیت به دارو و هر یک از اجزای آن، هپاتیت اتوایمیون، نارسایی کبدی در بیماران سیروتیک (نمره child-plugh بیش از 6- کلاس B و C) پیش و در طول درمان.
در بیمارانی که به درمان با آلفا اینترفرون پاسخ نداده اند، گیرندگان عضو پیوندی، بیماران با عفونت هم زمان HBV یا HIV و بیماران مستعد آنمی و نارسایی کلیه باید دارو با احتیاط تجویز شود.
تداخلات مهم:
عوارض جانبی:
شایع ترین: عفونت های باکتریایی، واکنش های روانی (افسردگی، بی خوابی، بی قراری و...) تب، تهوع، استفراغ، اسهال، بی اشتهایی، واکنش محل تزریق، آلوپسی، خارش، درد مفاصل
مهم ترین: سپسیس، اندوکاردیت، افکار خودکشی و اقدام به خودکشی، سایکوز، خونریزی گوارشی، پانکراتیت، واکنش های حساسیتی، سرکوب مغز استخوان، نارسایی کبد.
سایر عوارض: هیپوتیروئیدی، دل درد، خشکی دهان، آنمی، ترومبوسیتوپنی، نوتروپنی، کاهش وزن، تغییرات خلق، تنگی نفس، سرفه، درماتیت، خشکی پوست، تعریق، تاری دید و عوارض بینایی، کولیت، اختلالات خودایمنی.
مصرف در بارداری و شیردهی:
تاثیر دارو روی جنین انسان مطالعه نشده است ولی در یک مطالعه سبب افزایش سقط جنین در میمون شده است. با توجه به احتمال افزایش بروز سقط، توصیه می شود تا دارو تنها در صورت ضرورت به زنان باردار تجویز شود. پگ اینترفرون در گروه C حاملگی طبقه بندی می شود ولی در مصرف هم زمان با ریباویرین جزو گروه X محسوب می شود.
ترشح دارو و متابولیت های آن به داخل شیر مادر مشخص نیست ولی توصیه می شود تا در صورت لزوم نسبت به قطع شیردهی یا عدم تجویز دارو تصمیم گیری شود.
مسمومیت و درمان:
اطلاعات اندکی درباره مسمومیت با پگ اینترفرون وجود دارد. علایم گزارش شده شامل ضعف، افزایش آنزیم های کبدی، نوتروپنی و ترومبوسیتوپنی بوده است. هیچ پادزهری برای آن شناخته نشده است و دارو قابل برداشت با دیالیز صفاقی و همودیالیز نیست.
توجهات پزشکی – پرستاری:
آموزش بیمار – خانواده:
شرایط نگهداری:
در دمای ℃8- 2 یخچال. از یخ زدن دارو و تکان دادن آن جلوگیری شود. از تابش مستقیم نور خورشید به دارو خودداری شود.
بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی پیامبران درزمینی به مساحت 27000 مترمربع با زیر بنای 33000مترمربع درسال 1368 هجری شمسی پی ریزی گردید و در سال 1379 هجری شمسی مورد بهره…
MORE
