نوشته شده توسط دکتر رضائی
Beta adrenergic رسپتور بتا بلاکرها معروف به بتا بلاکرها در انواع بیماریهای قلبی و غیر قلبی استفاده می گردند. آنها به عنوان اولین انتخاب درمانی برای بیماریهایی نظیر فشارخون بالا به کار می روند و همچنین برای درمان فشارخون بالای خطرناک به ویژه هایپرتروفی بطن چپ توصیه می گردند. بیماران مبتلا به تاکی کاردی فوق بطنی از بتابلاکرها جهت کاهش سرعت عملکرد قلب استفاده می نمایند. رسپورهای بتا آدرنرژیک تقریبا در تمامی قسمتهای بدن حضور دارند و به تعدیل واکنشهای سطوح سلولی به آدرنالین کمک می کنند. با مسدود شدن این بلاکرها عملکرد قلب کاهش یافته و مدت موثر استراحت قلب افزایش می یابد. همزمان با افزایش قطر راههای هوایی توسط رسپتورهای واسط محرک بتا ریه ها به شکل خطرناکی تحت تاثیر قرار می گیرند اما زمانیکه این رسپتورها مسدود گردند باعث انقباض راههای هوایی می شوند.
در اثر عدم خونرسانی کافی به عضله قلب آنژین یا درد قفسه به وجود می آید. چنانچه انسداد دریک شریان کرونری بیشتر از 75 درصد باشد بیماردچار درد قفسه سینه به همراه تقلای تنفسی می گردد. چنانچه این میزان انسداد به بیش از 90 درصد برسد نشانه هایی در هنگام استراحت پدید می آید. بتابلاکرها از طریق کاهش عملکرد قلب و افزایش مدت موثر استراحت قلب درد حاصل از آنژین را کاهش می دهند. این روند به دلیل اینکه انتقال ذخائر خون قلب طی مرحله استراحت پروسه انقباضی رخ می دهد منجر به بهبودی علائم می گردد. بتابلاکرها رکن اصلی درمان در بیمارانی اند که دارای CAD می باشند.
پس از یک حمله قلبی بیماران به دلیل آریتمی های بطنی در معرض خطر بالای مرگ قرار دارند. عضله آسیب دیده دارای نواحی است که پس از یک حمله قلبی دچار عدم ثبات الکتریکی می گردند. ثابت شده که پس از یک حمله قلبی بتابلاکرها به کمک تثبیت نواحی آسیب دیده منجر به کاهش خطر آریتمی های بطنی می گردند.
بیماران مبتلا به عملکرد ضعیف قلب پس از یک حمله قلبی یا یک بیماری ویروسی به میزان قابل توجهی از درمان با استفاده از بلاکرهای ضربان قلب سود می برند. وقتی عملکرد قلب به زیر 35 درصد کاهش می یابد احتمال وقوع یک آریتمی بطنی بزرگ وجود دارد. بتابلاکرها شانس این بی نظمی ها را کاهش می دهند. در مواردیکه عملکرد قلب پس از یک حمله قلبی موقتا در سطحی پایین است بتابلاکرها به بهبود عملکرد قلب و پیش آگهی طولانی مدت کمک می نمایند.
برخی ازعوارض جانبی بتابلاکرها می تواند برای بیماران مشکل ساز باشد. خستگی و بی حالی شایعترین عوارض جانبی بتابلاکرها به شمار می روند. در بیماران مبتلا به آسم استفاده از بتابلاکرهای غیر انتخابی نظیر متوپرولول, پروپرانولول و کارودیلول منجربه بدترشدن علائم می گردد. سایرعوارض جانبی عمده می تواند به صورت کاهش در عملکرد قلب و فشار خون باشد که منجر به سرگیجه و احساس سبکی درسر می گردند. زمانیکه درمان در بیماران مبتلا به CHF آغاز می گردد بیماران ممکن است مایعات را برگردانده و دچار CHF بدتری شوند. به منظور کاهش احتمال این عارضه جانبی ,استفاده از دیورتیکها دراین بیماران درشروع درمان توصیه می گردد.
بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی پیامبران درزمینی به مساحت 27000 مترمربع با زیر بنای 33000مترمربع درسال 1368 هجری شمسی پی ریزی گردید و در سال 1379 هجری شمسی مورد بهره…
MORE
