پایگاه جامع اطلاع رسانی و آموزشی قلب و عروق مد کام وب

نوشته شده توسط دکتر رضایی

آمپی سیلین Ampicillin

مصرف در حاملگی :B

گروه دارویی درمانی :آمینوپنی سیلین – آنتی بیتیک

اشکال دارویی:

CAP:250-500mg

For susp(100ml):125-250mg/5ml

For inj: 250-500mg- 1g (as sodium)

فارماکوکینتیک – دینامیک ، مکانیسم اثر

آمپی سیلین از طریق مهار سنتز دیواره سلولی باکتر ی ها آثار باکتریسیدی خود را اعمال می کند . جذب گوارشی آمپی سیلین در حد متوسط است و حدود 24 درصد از آن متعاقب تجویز یک دوز خوراکی جذب می شود . غذا می تواند در جذب گوارشی آمپی سیلین تادخل کند بناراین بهتر است که آمپی سیلین حداقل 30 دقیقه قبل از غذا مصرف شود . با تجویز 500 میلی گرم آمپی سیلین از راه خوراکی اوج غلظت پلاسمائی آن به میزان ml/meg6-2 پس از 2-1 ساعت می شود .

آمپی سیلین برای مصرف از راه تزریقی به شکل نمک سدیم مورد استفاده قرار می گیرد . باتزریق 500 میلی گرم آمپی سیلین سدیم به صورت عضلانی ، اوج غلضت پلاسمایی آن به میزان ml/meg14-7 پس از حدود 1 ساعت حاصل می شود . آمپی سیلین به طور گسترده ای در بدن توزیع می شود و غلظت آن در مایعات مفصلی ، آسیت و جنب می تواند به حد درمانی برسد . این دارو از سد جفتی عبورمی کند و مقادیر کمی از آن وارد شیر می شود . انتشار آمپی سیلین به داخل csf کم است مگر وقتی که منژ ملتهب باشد . اتصال پروتئینی آمپی سیلین در پلاسما در حدود 20 درصد است . نیمه عمر آمپی سیلین 5/1-1 ساعت است که نوزادان و سالخوردگان طولانی تر بوده و در نارسایی کلیوی 20-7 ساعت گزارش شده است .

متابولیسم آمپی سیلین جزیی و محدود است ومحصول آن پنی سیلوئیک اسید است که از طریق ادرار دفع می شود . کلیرانس کلیوی آمپی سیلین درنتیجه اعمال فیلتراسیون کلومرولی و ترشح توبولی صورت می گیرد و در صورت تجویز هم زمان آن با پروبنسید به تاخیر می افتد . حدود 40-20 درصد از یک دوز خوراکی آمپی سیلین در عرض 6 ساعت به صورت دست نخورده از طریق ادرار دفع می شود . به دنبال تجویز 500 میلی گرم آمپی سیلین از راه خوراکی غلظت ادراری آن ممکن است در محدوده ی 1-25/0 میلی گرم در میلی لیتر حاصل شود . در صورت تجویز آمپی سیلین از راه تزرقی در حدود 80-60 درصد آن درطی 6 ساعت از طریق ادرار دفع می شود . آمپی سیلین در صفرا نیز غلظت های بالایی می رسد . این دارو چرخه رودهای – کبدی داشته و مقداری از آن از طریق مدفوع دفع می شود . آمپی سیلین به وسیله همودیالیز قابل برداشت است .

مصرف بر حسب اندیکاسیون

درمان ارگانیسم های حساس از انواع شیگلا ، سالموئلا ، E-COIL، هموفیلوس ، پروتئوس ، نایسریا ، انتروکوک و گرم مثبت های حساس قه پنی سیلین G ، استرپتوکوک و پنوموکوک

بزرگسالان : 1 الی 12 گرم در روز در دوزهای جداگانه هر 4تا 6 (دوز عمومی )

کودکان : day/kg/mg400- 50 در دوزهای جداگانه هر 4تا 6 ساعت (دوز عمومی )

توجه: در شیرخوارگانبزرگتر از 7 روز mg/kg/day 25 در دوزهای جداگانه هر 8 ساعت (مننژینت : mg/kg 50 هر 6 ساعت ) ودر شیر خوارگان کوچکتر از 7 روز mg/kg/day 25 در دوزهای جداگانه هر 12 ساعت (مننژینت : mg/kg 50 هر 12 ساعت )

در ادامه نحوه استفاده از آمپی سیلین در موارد خاص ذکر شده است:

عفونت های تنفسی و بافت نرم

تزریقی : بیمارستان سنگین تر یا مساوی kg 40 : mg 500-250 هر 6 ساعت ، بیماران سبک تر از kg 40 ، mg/kg/day50-25 در چند دوز جداگانه هر 6 الی 8 ساعت

خوراکی : بیماران سنگین تر یا مساوی kg40 : mg 250 هر 6 ساعت ، بیماران سبک تر از kg 20 ، mg/kg/day 50 در دوز های جداگانه با فاصله 6 الی 8 ساعت

مننژیت باکتریال(هموفیلوس ، پنوموکوک ، نیسریا مننژیتیدیس)

در بزرگسالان و کودکان : mg/kg/day 200-150 در چند دوز جداگانه هر 3 الی 4 ساعت که در ابتدا به شکل IV drip تزریق می شود و سپس با تزریقات هر 3 الی 4 ساعت عضلانی دنبال می شود .

سپتی سمی

در بزرگسالان وکودکان : mg/kg/day 200-150 که حداقل سه روز وریدی است سپس هر 3 الی 4 ساعت به شکل عضلانی قابل تزریق است.

عفونت گوارشی و تناسلی ادراری

1-عفونت غیر سوزاکی:

خوراکی : افراد سنگین تر از kg20 mg 500 خوراکی هر 6 ساعت و اگر عفونت شدید بود دوز بالاتر ، افراد سنگین تر یا مساوی kg20 ، mg/kg/day 100 هر6 ساعت

2- عفونت های سوزاکی

خوراکی : تک دوز gr5/3 همراه gr1 پروبنسید

تزریقی :افراد سنگین تر یا مساوی kg40 ، mg 50 وریدی یا عضلانی هر 6 ساعت و افراد سبک تر از kg 40 ، mg/kg/day 50 وریدی یا عضلانی در دوزهای مساوی و جداگانه در فواصل 6 یا 8 ساعته

اورتریت گونوکوکی در مردان

mg 50 وریدی یا عضلانی هر 8 تا 12 یاعت و اگر بیمار دچار عارضه شده باشد (مثل پروستاتیت و اپیدیدیمیت ، درمان طولانی ومرتب نیاز است)

*پیشگیری از بروز اندوکارذیت باکتریال

به harrison-nelson notes مراجعه کنید.

مصارف جانبی : به عنوان پروفیلاکسی در سزارین در بیماران PROM, high-risk:

یک تک دوز وریدی پس از کلمپ بند ناف . برای اطلاعات بیشتر به تک نگار preoperative antibiotic-propylaxis مراجعه کنید

توجه: در عفونت های با درجه متوسط و شدید از تزریق وریدی یا عضلانی دارو استفاده می شود و هرچه سریع تر با در نظر گرفتن شرایط بیمار ، درمان خوراکی جایگزین درمان تزریقی می شود . برای خوردن کپسول ها باید از یک لیوان آب استفاده کرد و کپسول ها را باید نیم ساعت قبل از غذا یا دو ساعت بعد از غذا استفاده کرد

موراد منع مصرف و احتیاط

در صورت وجود سابقه حساسیت به پنی سیلین یا مهار کننده ی بتالاکتاماز ، منع مصرف دارد . در افرادی که دچار آلرژی های مختلف نظیر آسم ، آتوپی ، تب یونجه یا کهیر هستند با احتیاط مصرف شود. در کسانی که سابقه اختلالات خونریزی دهنده دارند با احتیاط تجویز شود زیرا پنی سیلین ها ممکن اختلال عملکرد پلاکتی ایجاد کنند . مبتلایان به فیبروز کیستیک بیشتر از افراد معمولی در خطر بروز حساست نسبت به پنی سیلین هستند .در این افراد با احتیاط تجویز شود . در مورد مونونوکلئوز عفونی یا احتیاط مصرف شود از پنی سیلین ها از طریق کلیه دفع می شوند بنابراین در نارسایی کلیه با احتیاط اجویز شوند و اصلاح دوز در این افراد توصیه می شود.

تداخلات مهم

دارویی :

1-آمپی سیلین هم توانایی افزایش اثر آمینوگلیکوزیدها را دارد و هم می تواند آنها را غیر فعال کند . مطالعات آزمایشگاهی نشان داده است که اگر آمپی سیلین به همراه آمیکاسین ، جنتامایسین ، استرپتومایسین یا توبرامایسون تجویز شود . اثر برروی برخی از گونه های آنتروکوک افزایش می یابد و از این خاصیت برای از بین بردن عفونت های آنتروکوکی شدید مانند اندوکاردیت استفاده می شود . همین خاصیت سینرژیستیک هنگامی که از آمپی سیلین به همراه آمیکاسین ، جنتامایسین ، کانامایسین یا توبرامایسین بر علیه گروه B استرپتوکوک و نیز هنگامی که آمپی سیلین به همراه جنتامایسین بر علیه لیستریامونوسیتوژنز استفاده شود مشاهده خواهد شد . هرچند اهمیت بالینی این مسئله هنوز به درستی معلوم نیست اما مطالعات آزمایشگاهی نشان داده است که اگر آمپی سیلین به همراه جنتامایسین استفاده شود . خاصیت سینرزیستیک بر علیه برخی گونه های آنتروباکتریه مشاهده می شود.

آمپی سیلین مانند سایر پی سیلین ها با آمینوگلیکوزیدها از نظر فیزیکی یا شیمیایی ناسازگاری دارد و می تواند در محیط آزمایشگاهی این داروها را غیر فعال کند . به ویژه این حالت در صورتی رخ می دهد که از آمپی سیلین و آمینوگلیکوزیدها هم زمان در یک سرنگ یا یک ظرف آنفوزیون وریدی استفاده شود .هنگامی که استفاده همزمان از این دو دارو از نظر بالینی مورد داشته باشد ، باید حتماً به صورت جداگانه به بیمار داده شوند. همچنین آمپی سیلین می تواند در نمونه سرم بیمارانی که درمان توام دریافت داشته اند . در محیط آزمایشگاه ، آمینوگلیکوزیدها را غیر فعال کند و این امر می تواند موجب شود تا نتایج بدست آمده از بررسی میزان آمینوگلیکوزید سرم خون بیمارانی که به طور همزمان آمینوگلیکوزید و آمپی سیلین دریافت کرده اند تحت تاثیر قرارگرفته و اشتباه گزارش شود .

2- در یک مطالعه آزمایشگاهی استفاده همزمان از آمپی سیلین و موگزالاکتام اثر سینرزیستیک برروی هموفیلوس آنفلونزا داشته است اما مطالعات دیگر نشان داده است که استفاده همزمان از سایر پنی سیلین ها و موگزالاکتام سبب ایجاد آنتاگونیسم شده است . بنابراین در این زمینه نیاز به بررسی و مطالعات کنترل شده بیشتری وجود دارد.

3- در یک سری مطالعات نشان داده شده است که کلرامفنیکل می تواند اثر میکروب کشی آمپی سیلین بر علیه هموفیلوس آنفلونزا ، مننگوکوک و استرپتو کوک را از بین ببرد اما مطالعات دیگر خلاف این امر را نشان داده است . و هر چند برخی از متخصصین داخلی توصیه می کند که استفاده همزمان از کلرامفنیکل و آمپی سیلین انجام نشود ، اما مطالعات in vivo تاکنون توانسته است نشان دهد که این دو دارو در بدن اثر آنتگونیست داشته باشد و استفاده همزماناین دو دارو برای درمان مننژیت باکتریال با کاهش فعالیت آمپی سیلین همراه نبوده است

4- استفاده همزمان از ریفامپین و آمپی سیلین در درمان گروه B استرپتوکوک ممکن است موجب شود تا ریفامپین اثر کشندگیآمپی سیلین را کاهش دهد

5- دیده شده است در صورتی که قبل از مصرف سولفاسالارین از آمپی سیلین خوراکی به میزان 250 میلی گرم ، چهار بار در روز به مدت 5 روز استفاده شود . یک کاهش در سطح زیر منحنی غلظت سرمی – زمان سولفاپیریدین که یک متابولیت سولفاسالازین است ، دیده می شود . اگر چه هنوز مکانیسم این عمل معلوم نیست اما ممکن است ناشی از تغییر در فلور دستگاه گوارش به دنبال آن تغییر در متابولیسم سولفاسالازین باشد

6- مطالعات آزمایشگاهی نشان داده است مصرف همزمان آمپی سیلین با آموکسی سیلین به همراه اسید کلاوونیک موجب ایجاد اثر سینرژیستیک کشنده ی باکتری بر علیه بسیاری از باکتری های تولید کننده بتالاکتاماز می شود . علت این امر این است که اسید کگلاوولانیک تمایل زیاد و غیر قابل برگشتی برای اتصال به بعضی از بتالاکتامازها دارد و به این ترتیب مانع از غیر فعال شدن آمینو پنی سیلین ها (آمپی سیلین با آموکسی سیلین) می شود . استفاده همزمان از اسید کلاوولانیک به همراه آمپی سیلین با آموکسی سیلین در صورتی که مقاومت نسبت به آمینو پنی سیلین ها به دلیلی غیر از تولید بتالاکتاماز باشد . این اثر سینرزیستیک را نشان نخواهد داد

7-استفاده همزمان از آمپی سیلین و قرص های خوراکی ضد بارداری حاوی استروژن می تواند موجب کاهش اثر ضد بارداری قرص ها و افزایش میزان خونریزی های ماهیانه شود که این عمل آمپی سیلین مانند پنی سیلین V است . علت این عمل آمپی سیلین این است که باکتری های موجود در دستگاه گوارش برروی استروژن های کونژوگه که از طریق صفرا وارد دستگاه گوارش شده اند اثر کرده و آنها را هیدرولیز می کنند و هیدرولیزشدن این کونزوگه ها موجب می شود تا دارویی که از نظر فارماکولوژیک فعال است چرخه روده ای کبدی پیدا می کند . آمپی سیلین یا تغیییر فلور میکروبی دستگاه گوارش مانع عمل فوق شده و اثر قرص های ضد بارداری را با از بین بردن یا کاهش چرخ روده ای کبدی آنها ، کاهش می دهد . البته اهمیت بالینی این پتانسیل اختلال عملکردی بین آمپی سیلین و قرص ضد بارداری به طور دقیق معلوم نیست و اگر چه بعضی از متخصصان بالینی معتقدند هنگامی که از آمپی سیلین و قرص خوراکی ضد بارداری که حاوی استروژن است استفاده می شود ، یک روش هم به عنوان روش ضد بارداری کمکی استفاده شود . اما برخی دیگر از متخصصان با این اظهار نظر موافق نیستند

8- مصرف پروبنسید خوراکی به فاصله کوتاه یا همزمان با آمپی سیلین در کلیه را کاهش داده و غلظت سرمی آن را به میزان بالاتر و در مدت طولانی تری بالا نگه می دارد به علاوه مصرف همزمان بروبنسید خوراکی با آمپی سیلین عضلانی یا وریدی موجب حواهد شد تا حجم توزیع آمپی سیلین تا 20% کاهش یابد که این نیز به نوبه خود در بالاترین غلظت سرمی آمپی سیلین موثر است . همچنین مصرف پروبنسید خوراکی موجب خواهد شد تا غلظت آمپی سیلین در مایع مغزی نخاعی افزایش یابد آثار ناشی از پروبنسید در فارماکوکینتیک آمپی سیلین موجب شده تا از تجویز همزمان این داروها برای درمان سوزاک یا عفونت حاد لگنی در بیماران سرپایی استفاده شود

9- گزارش شده است بیمارانی که هیپریوریسمی داشته و به صورت همزمان از آلوپورینول و آمپی سیلین یا آموکسی سیلین استفاده می کنند احتمال بروز راش در آنها بیشتر از حالتی است که در این افراد داروهای یاد شده به تنهایی استفاده می شوند برخی از متخصصان عقیده دارند که هم هیپریوریسمی و هم استفاده از آلوپورینول توانایی ایجاد آلرژی با آمپی سیلین را دارند اهمیت بالینی این آلرژی هنوز به درستی معلوم نیست اما اعتقاد بر این است که در صورت امکان از مصرف همزمان این داروها با هم باید خودداری شود.

آزمایشگاهی:

1-مصرف آمپی سیلین ممکن است غلظت پروتئین ادرار را که به روش Coomassic brillant blue انجام می شود . اندکی بالاتر ببرد و یا موجب افزایش کاذب غلظت آلبومین سرم به روش bromeresol green شود

2-آمپی سیلین ممکن است با اندازه گیری گلوکز ادراد با استفاده از سولفات مس ، تداحل عمل کند . اما با روشهای اکسیداز قندی تداخل عمل ندارد

3- آمپی سیلین می تواند غلظت اسید اوریک گزارش شده به وسیله روش Copper Chelate را به صورت کاذب بالاتر نشان می دهد

4- نتایج آزمون آنتی گلوبین مستقیم (کومبس مستقیم) ممکن است به وسیله آمپی سیلین مثبت شود که این موضوع می تواند با مطالعات هماتولوژیک یا عملیات Cross-matching برای انتقال خون ، تداخل عمل داشته باشد

5- از آنجایی که در محیط آزمایشگاه آمپی سیلین می تواند آمینوگلیکوزیدها را غیر فعال کند . بنابراین حضور آمپی سیلین در نمونه خونی که از بیمار جهت تعیین غلظت سرمی آمینوگلیکوزید گرفته شده می تواند نتیجه را به صورت کاذب کمتر نشان دهد

6- حضور آمپی سیلین در ادرار می تواند نتایج بدست آمده از کروماتوگرافی کاغذی اسید آمینه های ادراری را تحت تاثیر قرارداده وموجب مثبت کاذب شدن آن برای اسیدهای آمینه لوسین ، ایزولوسین ، فنیل آلانین و اسید بتا آمینوایزوبوتیرک شود و همچنین در روش الکتروفوتوگرام کاغذی برای اسید آمینه فنیل آلانین به صورت کاذب مثبت شود.

برای اطلاعات بیشتر در این زمینه و سایر تداخلات آزمایشگاهی به تک نگار penicillin مراجعه شود . اگر چه اطلاعات مربوط به تداخلات آزمایشگاهی آمپی سیلین و آموکسی سیلین محدود بوده و همه تداخلات مربوط به penicillin در رابطه با آنها گزارش نشده است اما احتمال بروز این تداخلات با مصرف آمپی سیلین و آموکسی سیلین نیز باید در نظر گرفته شود

عوارض جانبی:

شایع ترین : از شایع ترین مصرف آمپی سیلین بروز واکنش آلرژیک است که نظر به اهمیت آن به صورت جداگانه در پایین به آن پرداخته خواهد شد . راش پوستی ناشی از مصرف دارو نیز شایع بوده و این مطلب هم به شکل جداگانه ای و در ادامه به آن اشاره می شود . مصرف خوراکی آمپی سیلین به طور شایعی باعث بروز عوارض گوارشی مانند حالت تهوع ، استفراغ ، بی اشتهایی ، درد ناحیه اپی گاستر ، اسهال و گاستریت می شود . عوارض جانبی مربوط به دستگاه گوارش وابسته به روز بوده و هر از گاهی به قدری شدید می شود که به ناچار دارو باید قطع شود اسهال ناشی از آمپی سیلین شایع تر از اسهال ناشی از مصرف آوکسی سیلین است که احتمالا دلیل آن این است که جذب آموکسی سیلین از دستگاه گوارش کامل تر از آمپی سیلین است بنابراین آمپی سیلین اثر بیشتری بر روی تغییر فلورمیکروبی دستگاه گوارش دارد و 17-9% از بزرگسالان بیماری که آمپی سیلین دریافت می کنند دچار اسهال می شوند در صورتی که این میزان در مورد مصرف آموکسی سیلین 5-5/0 % است احتمال بروز اسهال ناشی از مصرف آمپی سیلین در کودکان و بیماران مسن بیشتر از بقیه است به گونه ای که احتمال بروز اسهال در کودکانی که به صورت خوراکی آمپی سیلین دریافت می کنند 20 % است که در 8 % موارد این اسهال به گونه ای شدید است که منجر به قطع دارو می شود . حالت تهوع و استفراغ در 9/2-2 % از افرادی که آمپی سیلین مصرف می کنند بروز می کند در طی درمان یا بعد از قطع درمان بیمار با آمپی سیلین یا آموکسی سیلین کولیت با غشای کاذب وابسته به آنتی بیوتیک ، که عامل ایجاد آن کلستریدیوم های تولید کننده سم هستند و ممکن است نسبت به دارو مقاومت داشته باشد می تواند ر دهد که در یک مطالعه احتمال بروز آن 5 % گزارش شده است اغلب موارد این نوع کولیت با قطع مرف آمپی سیلین و شروع ونکومایسین خوراکی از بین می رود موارد خفیف ای کولیت تنها با قطع مصرف آمپی سیلین بهبود می یابد اما در تشخیص و درمان انواع متوسط تا شدید این بیماری باید از سیگموئیدوسکوپی مطالعات باکتریولوژیک مناسب و درمان مایعات الکترولیت و در صورت ازوم از مکمل های پروتئینی بهره جست در صورتی که کولیت متوسط شدید باشد و با قطع درمان آمپی سیلین همچنان ادامه یابد باید از داروی آنتی بیوتیک مناسب که معمولا ونکومایسین است استفاده شود در برخی از موارد مورد نیاز به ایزوله کردن بیمار وجود دارد در ضمن سایر علل بروز کولیت نیز همواره باید مد نظر باشد

مهمترین :

مهمترین عوارض جانبی آمپی سیلین شامل بروز حساسیت و مشکلات ناشی از آن نیز علایم دستگاه گوارش است . نفریت حاد بینابینی نیز در بعضی از بیماران رخ می دهد که ناشی از واکنش آلرژیک نسبت به دارو است مصرف وریدی آمپی سیلین می تواند موجب بروز فلبیت شود ناحیه تزریق عضلانی آمپی سیلین نیز می تواند با درد شدید همراه باشد در صورتی که تزریق وریدی آمپی سیلین در مقادیر زیاد انجام شود ممکن است با تشنج میوکبونیک همراه باشد به ویژه اگر بیمار .نارسایی کلیه هم داشته باشد

سایر عوارض

آئوزینوفیلی ، آنمی همولیتیک ، لکوپنی ، نوتروپنی ، آگرانولوسیتوز، ترومبوسیتوبنی و پورپورای ترومبوسیتوپنیک از سایر عوارض مصرف آمپی سیلین است استفاده از آمپی سیلین همچنین ممکن است با گلوسیت ، استوماتیت و زخم دهان و زبان همراه باشد همچنین در تعداد زیادی از بیمارانی که آمپی سیلین دریافت می کنند آنتروکولیت حاد گذرا با دل درد شدید و اسهال خونی بدون وجود شواهدی به نفع کولیت با غشای کاذب دیده می شود به ندرت پانکراتیت حاد و گلومرولوفنفریت نیز با مصرف آمپی سیلین دیده شده است. افزایش متوسطدر غلظت سرمی آنزیم های کبدی ALT و یا AST با مصرف آمپی سیلین پزارش شده است . اختلال عملکرد کبدی نیز در طی مصرف یا بعد از قطع درمان با آمپی سیلین دیده شده که همواره به مرور زمان بهبودی می یابد . سردرد و سرگیجه نیز از عوارض نادر استفاده از آمپی سیلین هستند.

واکنش های حساسیتی نسبت به مصرف آمپی سیلین

واکنش آلرژیک به آمپی سیلین مشابه با آلرژی به پنی سیلین است . شایع ترین علامت بروز آلرژی به شکل ائوزینوفیلی یا راش (کهیر واریتم ) است و با احتمال کمتر به شکل آنژیوادم ، درماتیت اگزفولیاتیو ، اریتم مولتی فورم و به ندرت سندرم استیوس –جانسون است . واکنش های SERUM-sickness شامل کهیر یا راش پوستی به همراه التهاب مفاصل و میالژی و غالبا تب ، نیز گزارش شده است . ائوزینوفیلی در 47% بیمارانی که آمپی سیلین دریافت می دارند دیده می شود .

راش در 10-4/1% بیمارانی که آمپی سیلین یا آموکسی سیلین مصرف می کنند دیده می شود . دو شکل متفاوت از راش در این گونه افراد ظاهر می شود . یک شکل از این راش ها مشابه راش هایی است که در آلرژی نسبت به پنی سیلین جی رخ می دهد . این راش معمولا کهیر بوده و ظرزف چند روز از شروع دارو بروز می کند و ممکن است با سایر علائم آلرژیک همراه باشد . دومین شکل راش اصولا با مصرف آمپی سیلین یا آموکسی سیلین رخ می دهد . و به شکل اریتم عمومی و راش ماکولوپاپولار که غالب مواقع غیر از ایمونولوژیک است بروز می کند . آزمون مثبت آنتی گلوبولین (کومبس) مستقیم و آنمی همولیتیک به ندرت با مصرف آمپی سلین رخ می دهد .

آنافیلاکسی نیز به ندرت با مصرف خوراکی یا تزریقی آمپی سیلین دیده شده است . حداقل یک مورد آنافیلاکسی به دنبال استنشاق پودر آمپی سیلین بعد از بازکردن و یال جهت رقیق کردن گزارش شده است .اگر در حین درمان با آمپی سیلین ، وانش شدید آلرژیک بروز کند باید بی درنگ مصرف آن قطع شود و درمان مناسب با وضعیت بیمار مانند استفاده از اپی نفرین ، کورتیکواستروئید ، برقراری مناسب راه هوایی و اکسیژن آغاز شود . در رابطه با اطلاعات بیشتر در مورد بروز واکنش های آلرژیک به تک نگار penicillin مراجعه شود .

راش ناشی از آمپی سیلین

جدای از راش های آلرژیک کهیری معمول که در سایر پنی سیلین ها هم رخ می دهد . غالا آمپی سیلین و آموکسی سیلین با نوعی راش اختصاصی که به شکل اریتم عمومی و راش ماکولوپاپولر است نیز همراه هستند . راش ماکولوپاپولار غالبا ظرف 14-3 روز بعد از شروع درمان بروز می کند و از تنه شرذوع شده و به صورت سطحی گسترش می یابد تا اکثر نقاط بدن را درگیر کند . این راش بیشتر در نقاطی که تحت فشار هستند شدت می یابد و نقاطی نظیر آرنج وزانو بیشتر از سایر نقاط درگیری می شوند . غشاهای مخاطی نیز ممکن است درگیر شوند . در اکثریت بیماران این راش خفیف بوده و ظرف 14-6 روز با وجود ادامه درمان با آمپی سیلین از بین می رود اما ممکن راش ها شدید شده و به هم بپیوندند و پرپورا ایجاد شود . اگر دارو قطع شود . راش ها معمولا ظرف 7-1 روز از بین می رود .بیشتر از 65% راش های مربوط به آمپی سیلین ازنوع ماکولوپاپولر هستند . راش ماکولوپاپولر در 10-5/0 کودکانی که از آمپی سیلین استفاده می کنند رخ می دهد . راش مربوط به آمپی سیلین به نظر می رسد ارتباطی با دوز و مقدار آمپی سیلین ندارد ولی گزارش ها حاکی از آن است که بیشتر در خانم ها بروز می کند تا در آقایان .

درصد زیادی از راش ها زمانی بروز می کنند که آمپی سیلین در بیماری های ویروسی شامل عفونت های ویروسی دستگاه تنفسی ، مونونوکلئوز عفونی و عفونت های سیتومگالوویروسی استفاده شود . راش در 100-65% از بیماران مبتلا به مونونوکلئوز عفونی که آمپی سیلین دریافت کنند و نیز در بسیاری از آنها که آموکسی سیلین دریافت می کنند بروز می کند . راش ماکولوپاپولار در 90% بیماران مبتلا به لوسمی لناتیک و درصد زیادی از بیماران مبتلا به رتیکولوسارکوم و نیز لنفوم ها که آمپی سیلین مصرف می نمایند بروز می کند . تعداد زیادی از راش ها هم ، در بیماران مبتلا به هیپریوریسمی رخ می دهد که به طور هم زمان از آلوپورینول و آمپی سیلین یا آموکسی سیلین استفاده می کنند . مکانیسم ایجاد راش ماکولوپاپولار ناشی از مصرف آمکپی سیلین هنوز مشخص نیست و به نظر می رسد در اکثریت موارد غیر ایمونولوژیک باشد . بسیاری از بیمارانی که در آنها این گونه راش ها بروز کرده است ، آزمون پوستی آنها برای آلرژی به پنی سیلین منفی است . به علاوه بساری از این افراد که راش پیدا کرده اند درمان های مجدد با آمپی سیلین و سایر پنی سیلین ها در آنها ایجاد راش نکرده است و شواهدی از بروز واکنش های آلرژیک در آنها یافت نشده است . به همین علت بسیاری از متخصصان بالینی معتقدند که ریشه بروز این راش ها غیر ایمونولوژیک بوده و الزاما نشان دهنده ی واکنش حساسیتی نسبت به آمپی سیلین نبوده و کنترااندیکاسیونی برای مصرف بعدی آمپی سیلین یاسایر پنی سیلین ها نیست . اما ممکن است علت بروز این راش ها حساسیت نسبت به ناخالصی های پروتئینی موجود در ترکیبات آمپی سیلینی موجود باشد زیرا بیمارانی که از ترکیبات آمپی سیلینی خالص تر استفاده کرده اند ، درصد بروز راش در آنها کمتر بوده است . با توجه به این که مکانیسم بروز راش در افرادی که آمپی سیلین دریافت می کنند هنوز دقیقا معلوم نیست و همیشه افتراق بین دوشکل مختلف راش های گفته شده امکان پذیر نیست ، بسیاری از متخصصان بالینی معتقدند در صورت بروز این راش ها باید آزمون پوستی حساسیت نسبت به پنی سیلین در این افراد پیش از استفاده ی مجدد از آمپی سیلین یا سایر پنی سیلین ها به عمل آید .

مصرف در بارداری و شیر دهی

اما هنوز مطالعات کافی و کنترل شده ای برای استفاده از آمپی سیلین در دوران بارداری صئرت نگرفته است ودارو باید تنها در حالتی که آشکارا استفاده از آن مورد داشته باشد در دوران بارداری مصرف شود . اگرچه هنوز مکانیسم عمل به درستی معلوم نیست و اهمیت بالینی آن تا کنون مشخص نشده است ، مصرف آمپی سیلین در دوران بارداری با متابولیسم و چرخه روده ای کبدی استروئیدها تداخل عمل داشته و غلظت ادراری متابولیت ها ی استروژن را کاهش می دهد. به علت حضور آمپی سیلین در شیر مادر ، مصرف آن درطی دوران شیردهی باید با احتیاط صورت پذیرد .

مسمومیت و درمان

به تک نگار penicillin مراجعه شود .

توجهات پزشکی – پرستاری

1..پیش از شروع به درمان با آمپی سیلین باید معلوم شود که فرد سابقه ی حساسیت به پنی سیلین ، سفالوسپرین یا سایر آلرژن ها را دارد یا خیر ؟

2. در ابتدای درمان و در حینآن باید کشت و آنتی بیوگرام تهیه شود .

3. در بیمارانی که محدودیت مصرف سدیم دارند باید ترکیبات حاوی سدیم توجه کرد .

4. پوست بیمار هر روز برای یافتن علامتی از راش مورد بررسی قرار می گیرد و این آموزش خود بیمار هم داده شود . در صورت بروز راش بایدتوجه کرد که نشانه آلرژی است یا راش مربوط به مصرف خود آمپی سیلین که غیر ایمونولوژیک است .

5. در صورت بروز راش مربوط به آمپی سیلین در بیماران مبتلا به مونونوکلئوز عفونی احتمالا باید دارو را قطع کرد و از آن استفاده نکرد هرچند که این مسئله کاملا مورد توافق نیست .

6. در صورت نیاز به مصرف طولانی مدت دوز بالای آمپی سیلین توصیه می شود . به عنوان پایه ، کارکرد اولیه کلیه و کبد و هماتولوژی بیمار ثبت شود و بعد از آن در حین درمان مرتبا کارکرد این ارگان ها اندازه گرفته شده و مقایسه شود .

7. مصرف غذا موجب می شود تا سرعت و میزان جذب آمپی سیلین از دستگاه گوارش کاهش یابد . بیشترین میزان جذب آمپی سیلین هنگامی است که با معده خالی و با یک لیوان آب خورده شود (حداقل یک ساعت قبل یا 2 ساعت بعد از مصرف غذا )

8. برای تهیه محلول تزریقی از پودر آمپی سیلین ، به دستورالعمل کارخانه سازنده توجه شود و حداکثر ظرف یک ساعت پس از تهیه ی محلول آماده برای تزریق وریدی یا عضلانی باید آن را استفاده کرد .

9. برای انفوزیون وریدی محلول آماده در سرم مناسب ریخته می شود .

10 . برای تزریق وریدی باید که از تزریق سریع آن به شکل وریدی مستقیم اجتباب کرد وبه آرامی و حداقل ظرف 15-10 دقیقه تزریق کرد زیرا تزریق سریع مستقیم وریدی آمپی سیلین موجب بروز تشنج می شود .

11. اشخاص حساس ممکن است به آمپی سیلین واکنش درماتیت تماسی بروز دهند که توصیه می شود افرادی که به آمپی سیلین دست می زنند یا آنر ا حمل می کنند دستکش یک بار مصرف به دست داشته باشند .

آموزش بیمار- خانواده

1.از آنجایی که بروز راش ناشی از آمپی سیلین الزاما به علت آلرژی نیست ، بروز آن کنترااندیکاسیونی برای مصرف نیست مگر آنکه پزشک این گونه تشخیص بدهد . 2. توصیه می شود بیمار هرگونه اسهالی را بی درنگ به پزشک گزارش دهد و از خود درمانی بپرهیزد . نکاتی که باید شرخح کامل برای پزشک گفته شوند عبارتند از زمان شروع ، مدت زمان ادامه ی آن خصوصیات ظاهری مدفوع ، علایم همراه با اسهال ، درجه حرارت و وزن بیمار ، پزشک می تواند بر اساس این یافته ها احتمال بروز کولیت با غشای کاذب ناشی از مصرف آمپی سیلین را که کشنده هم می تواند باشد بررسی کند .3. با مصرف آمپی سیلین ممکن است عفونت جدیدی بر روی عفونت قبلی سوار شد (superinfection) ، بنابراین بیمار باید در صورت بروز علائمی نظیر زبان سیاه پرزدار ، ضایعات دهانی مانند ورم زبان یا زخم شدن گوشه ی لب ها ، خارش ناحیه مقعد یا واژن ، مدفوع شل بدبو یا ادرار بدبو پزشک را مطلع کند .4. به بیمار گوشزد شود داروی آمپی سیلین خود را سر ساعت مصرف کند و هیچ کدام ازدوزهای آن را فراموش نکند و داروی خود را تا آخر که معمولا برای 10 روز داده می شود ، ادامه دهد . 5. اگر تا چند روز بعد از شروع درمان نتیجه ای از دارو گرفته نشد ، پزشک را مطلع کند . 6. برای اکثر عفونت ها درمان باید 72-48 ساعت بعد از بهبود علائم یا منفی شدن کشت ادامه یابد .

شرایط نگهداری

کپسول ها وویال های باز شده در درجه حرارت 30-15 درجه سانتی گراد (86-59 درجه فارنهایت ) نگهداری کرد . بعد از تهیه محلول تزریقی می توان آن را به مدت 14 روز در یخچال نگهداری کرد اما نباید گذاشت که یخ بزند وهمیشه قبل از مصرف آن را خوب تکان داد .

نام

پست الکترونیکی

موضوع

وب سایت

 

یادداشت 1000 کارکتر باقیمانده

ضد اسپم حساس به حروف بزرگ و کوچک

 

 ارسال تنظیم مجدد